Harrapatzen bazaitu, harrapatzen bazaitu... lanean, Joseba Uribe-Etxebarriak alegia filosofiko bat eskaintzen du, non Heriotza, figura argi eta ironiko gisa, Euskal Herrian barrena dabilen gizakien bila. Bere gogoeta eta oroitzapen historikoen bidez, indarkeria, boterea, memoria eta kultura gutxituen iraunkortasuna aztertzen dira. Mattin herri-kontalariarekin duen topaketak ahozko kontakizuna saihestezinaren aurkako erresistentzia-ekintza bihurtzen du. Obrak jakinduria, mitoa eta tokiko pasadizoak uztartzen ditu, hitzak, hizkuntzak eta irudimen kolektiboak heriotzaren eta ahanzturaren aurrean bizirauteko modu bat direla aldarrikatzeko.