«¡Hay que recordar!, ¡Hay que recordar!». Gogoratu beharra dagoela dio Carlos Galvánek, Galvandarren seme eta biloba denak, azken eldarnio tragikomikoan.
El viaje a ninguna parte lanak komikoen lanbidea aurrera eramateko modu jakin batez hitz egiten du, konpainia ibiltari baten gorabeherez. Azken finean, ogibideaz mintzo da. Bizitzaren eta erresistentziaren mikromundu txikia den horretaz. Mendeetako tradizioa, etengabe birsortzen dena, askotariko ibilbideak erakutsiz. Lanbideari egindako omenaldia da. Benetan bokaziozkoa den ogibideari. "¡Qué oficios, qué oficios!", a zelako ogibidea, mendez mende iraun eta birsortzen dena. Hil eta birsortu egiten da. Zinema, soinudun zinema, irratia, telebista, Internet... etorri diren arren.
Fitxa artistikoa