• Facebook
  • Twitter

"El alimento de las moscas"

Eduki hau partekatu
  • "El alimento de las moscas"
  • "El alimento de las moscas"

Birrindutako patu baten pusketak azaltzen dira hemen. Kondenatu batenak dira, telebista-irudi hotzetan kazetarien artean, poliziez inguraturik, esku-burdinak jarrita eta burua jantzi batekin estalita ikusten dugun kondenatu horietako batenak. Une labur batez antzemango dugu, berehala autoan sartu eta epaitegitik zein gaurkotasuneko albistegietatik aterako baitute.

Muin horren bila, "munstroaren" bakardadean sartu gara, haren senaren eta minaren arteko urradura ireki dugu, eszenatokiari haren kontzientziaren dimentsioa eman diogu, publikoa bere iluntasun sakonera begira jarri dugu. Izan ere, zulo beltz horietan argi-distira bat azal daiteke eromenaren alderdi ulertezinean, poetika orok irekitzen duen zauri taupakarian.

Fitxa artistikoa

  • Testua: Eusebio Calonge
  • Zuzendaritza eta espazio eszenikoa: Borja Ruiz
  • Antzezlea: Arnau Marín
  • Zuzendari laguntzailea: Núria Serra
  • Off ahotsa: Yolanda Bustillo
  • Soinu espazioa: Roger Marín
  • Argiztapen diseinua: David Alcorta (AAI)
  • Jantziak: Azegiñe Urigoitia
  • Argazkiak: Aleix Marín
  • Kartela: Ane Pikaza
  • Dosierraren diseinua: Pol Marín
  • Eszenografiaren eraikuntza: Joseba Uríbarri eta May Servicios para Espectáculos
  • Ekoizpena: Kabia Teatro eta Teatre de l'Enjòlit
  • Iraupena: 60´
  • Formatua: 6/5/4

 Dosierra

ren iruzkina

Telebistan krimenei buruzko hainbeste albiste ikustera ohituta gaudenez, Arriagan estreinatu berri den El alimento de las moscas filmak ikuspegia aldatu eta hilketagatik zigortutako pertsona baten hondakinak erakusten ditu, bere gordintasun guztiarekin. "Munstroak", lehen pertsonan, eromenaren eta poetikaren artean ibiliz, bere bakardadeaz, bere senaz eta bere minaz hitz egiten digu.

Eusebio Calongeren testutik abiatuta, Borja Ruizen zuzendaritzapean, eszenografia aldakor eta minimalista batekin, Arnau Marínen interpretazio bikainak indar handiko pertsona bakarreko lana gorpuzten du, publikoa hiltzaile baten adimenera eramaten duena eta giza generoaren iluntasunetan eta nahasmendu psikiatrikoetan barneratzen dena.

Esperientzia gogorra, eraisgarria, iluna eta, hala ere, edertasunez betea.


Kabia Teatro

Euskadi, auzolana